نوشتن!

"نوشتن، يگانه ترين و ما ندگارترين ردپاي بشر است در جهان هستي"

اين شعار آخرين کنفرانس جهاني فلاسفه در قرن21 است که در سال 2004 برگزار شده.

ميشه اصلا مهم نباشه که چه کسي يا کساني اين عبارت رو گفتن....

ميشه اصلا فراموش کرد که خداوند به قلم ،قسم ياد کرده...

.ميشه به ياد نياورد که همه دانشمندان؛محققين وحتي پيامبران خدا ،وقتي حرفاشون

 سند يت پيدا مي کنه که جائي نوشته بشه!!!

ميشه اصلا توجه نکنيم که حافظ يا مولانا يا شکسپير ياهمه بزرگان......اگه نمي نوشتند،

..الان ما چه جهاني مي داشتيم..

ميشه اين اصل رو بي اهميت فرض کرد که ثابت کرده اند،خلق نوشتن حتي ازکشف آتش هم براي انسان ، اتفاق بي نظير تري  بوده است... چون اتش در طبيعت بوده ..

 ساده ترين شکلش صاعقه است، فقط بايد در اختيار قرار مي گرفته....

 حتي تکلم و حرف زدن امروز معلوم شده در ديگر موجودات نيز کاملا وجود داشته و دارد....

..اما نوشتن ، نه تنها در طبيعت نمونه اي ندارد بلکه از هر فعل ديگري انسا ني تر است.

ميشه امروز روز ، روزمره گي رو علم کرد و هزار هزار نياز واجب تر و شايد

در لحظه ،حياتي تر رو رديف کرد و ثابت کرد:

 ..اي بابا دل خوش سيري چند؟... نوشتن هم شکم سير و دل خجسته مي خواد....

و شايد خيلي بهتر ميشه اگه همه "ميشه " هاي بالا رو با علامت سئوال خوند...

..در هر حال براي من ،نوشتن مثل يه قول و قرار و پيمان ازلي ابدي مي مونه..

يه "اتفاق" يا يه "زايمان" يا  يه " ثبت است بر جريده عالم .." يا خلاصه يه ردپائي که وقتي جائي جا مي داري ديگه به بودن و نبودن تو وابسته نيست...

نميگم "سخت" و دور از دسترس"... بلکه مي گم "مهم" و "مستقل".ميشه.

..لاقل واسه من به شکلي نيست که مثل خيلي از آدمها.(که به شدت هم حسرت برانگيزه)

 بتونم  خوب و زياد و سريع بنويسم..

. براي رسيدن به هر کدومش من بايد دوتاي ديگر رو قرباني کنم....

واسه همين اغلب "کم" مي نويسم و "آهسته"...و آرزوم رسيدن به نزديکيهاي "سومي" است.

. به نظرم خيلي خيلي خوشبختند کسائي که بيشتر و بهتر از حرف زدن(که باد هواست)

،مي تونن بنويسند......همين.